Τα παιδιά, ειδικά τα μικρότερα (κάτω των 3 ετών), έχουν ανάγκη να υπάρχουν στην καθημερινότητά τους ρουτίνες, τελετουργίες και οικείες συνήθειες. Δεν τους αρέσουν οι αλλαγές. Για παράδειγμα, εάν το παιδί ζητά τα ζυμαρικά του να μην έχουν σάλτσα, είναι ένας τρόπος για να πάρει μια απλή, εύκολα αναγνωρίσιμη τροφή που του ενισχύει την αίσθηση της ασφάλειας.
Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι η τάση της απόρριψης νέων τροφών εξασθενεί καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και ότι το παιδί τους είναι πολύ πιθανό να απολαμβάνει στο μέλλον τροφές που αρνείται να δοκιμάσει σε μικρότερη ηλικία.
Ο ρόλος του γονέα είναι να προσφέρει ποικιλία θρεπτικών, κατάλληλων για την ηλικία του παιδιού τροφών, να αποφασίσει το χώρο και το χρόνο των γευμάτων και να εμπιστευτεί το παιδί για το αν θα φάει και την ποσότητα που θα φάει. Στα υγιή παιδιά πρέπει να δίνεται η δυνατότητα να αυτορυθμίζουν την ποσότητα της τροφής και της ενέργειας που καταναλώνουν.
Χαρακτηριστικά των τροφών όπως η υφή, το σχήμα, το άρωμα, η γεύση και το μέγεθος των μερίδων, επηρεάζουν την αποδοχή τους απο τα παιδιά. Τα παιδιά γενικά δεν προτιμούν τα σκληρά και ξερά τρόφιμα. Προτιμούν τρόφιμα με ζωηρά χρώματα, αλλά ήπιες γεύσεις και μυρωδιές, γιατί έχουν περισσότερους γευστικούς κάλυκες και αντιλαμβάνονται τις γεύσεις με μεγαλύτερη οξύτητα. Μερικά φρούτα και λαχανικά μπορεί στην πρώτη τους δοκιμή να έχουν μια ιδιαίτερη γεύση (π.χ. ξινή ή πικρή) και τα παιδιά αυτόματα να τα απορρίψουν. Οι μεγάλες μερίδες επίσης, μπορεί να τρομάξουν τα παιδιά και να τα κάνουν να αρνηθούν το φαγητό.
Μερικές φορές τα παιδιά αρνούνται το φαγητό μόνο και μόνο για να προκαλέσουν την αντίδραση του γονιού. Αν το παιδί αρνηθεί να φάει κάτι, δεν το κάνει απαραίτητα γιατί δεν του αρέσει (μπορεί άλλωστε να μην το έχει καν δοκιμάσει). Μπορεί να το κάνει απλά στα πλαίσια της επιθυμίας για ανεξαρτησία. Όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι απαραίτητο ο γονέας να κρατήσει την ψυχραιμία του.